Η Πρώτη Μεγάλη Μύηση του Ιησού ήταν τόσο φυσική και απλή όσο και η ταπεινή και αθώα γέννηση του ανθού του λωτού. Ο μποντισάττβα Ιησούς δεν φθονούσε μυήσεις, δυνάμεις, τίτλους, βαθμούς, ιεραρχίες, μαεστρίες, κοινωνικές και θεϊκές θέσεις, βασίλεια, χρυσό, ή ασήμι. Όντας ανώτερος από όλους τους Αγγέλους, τους Αρχαγγέλους, τα Σεραφείμ, τις Δυνάμεις, κ.λπ., προτιμούσε να είναι μονάχα ένας καλός άνθρωπος. Λέγεται ότι “Είναι καλύτερα να είναι κανείς ένας καλός άνθρωπος παρά ένας κακός Άγγελος.“